Hoekom verskoning maak?

Ek wonder partymaal hoekom mense verskoning maak wanneer hulle vir ‘n lang ruk nie geblog het nie. “Oh dear, the old blog has been somewhat neglected over the past few weeks and I need to catch up with what all you bloggers out there are doing too.  Anyone else out there like me and need more hours in the day?”

Ek glo nie eers daar is iemand wat dit agterkom nie. Mens wonder dalk, “wat het van so-en-so geword, lanklaas iets van hulle gelees?” en dan, wanneer hulle weer iets skryf, lees jy dit met lekkerte maar kannie noodwendig onthou dat hulle drie of ses maande laas iets gepubliseer het nie.

Verskoning maak is al so afgesaag. Soos hierbo gesê, “anyone else out there like me and need more hours in the day?” Ek dink nie dis ‘n geval van dat mens nie tyd het of meer ure in die dag nodig het nie. Dis net ‘n geval van dat mens nie meer so entoesiasties oor die gebloggery is nie.

Wanneer ‘n mens ‘n nuwe blog begin, is jy begeesterd, met baie idees, foto’s en gedagtes wat in jou kop rondmaal en dan is dit lekker om elke dag of ‘n paar dae ‘n week te blog, maak nie saak HOE besig jy is of hoe min tyd jy het nie, jy maak tyd, jy pas dit in jou skedule in. Maar dalk na twee of drie jaar is jou idees en gedagtes uitgeput, of het jou belangstellings verander, en begin dit al hoe meer na werk lyk en voel jy skuldig dat jy dit so verwaarloos.

So daar is twee opsies – ‘dump’ die skuldgevoel en blog net wanneer jy lus is, sonder enige verskonings, ek is seker jou lesers sal jou nie stenig nie, óf gooi die handdoek in en moenie meer blog nie. Daar is niks so erg as om iets te doen waarvoor jy nie lus is nie.

.