Bosveldgedagtes

Foto geneem by Thaba Monaté naby Bela-Bela gedurende ‘n besoek ‘n paar jaar gelede
.
Gedagtes van die bosveld, skone velde en natuurskoon wat die hart laat rustig verkeer. Drome van vlaktes en wild en vryheid. Van voëls en anderse bome. Dis waar my gedagtes deesdae is.
.
Ons bly al dekades op ons kleinhoewe in Tarlton en toe ons in die mid-70’s hierheen verhuis het, was ons die enigste inwoners vir myle. Maar stadig oor die jare het vooruitgang sy tol geneem en is ons nou deur mense omring aan alle kante. Al die inheemse bome is afgekap om plek te maak vir ‘n huis, die tarentale is nêrens meer te sien nie en die uile is skaarser as hoendertande.
.
Ons is geleë op die hoofpad tussen Krugersdorp en Magaliesburg op pad na Botswana en destyds was dit maar net ‘n smal, swak-geteerde teerpad met min verkeer. Maar dit is al 3 of 4 maal opgegradeer as gevolg van al hoe meer verkeer en dit klink deesdae soos Eloffstraat op ‘n Saterdagoggend en dreun enige natuurlike klanke heeltemal uit.
.
Nou hunker my hart na die verte van die bosveld, weg van mense, weg van die verkeer en weg van die beskawing.
.
Maar dalk is ek net vandag in ‘n slegte bui, dalk is ek net ondankbaar vir al die seëninge wat ek wel het, dalk is dit net Sondagmiddag hunkeringe – miskien voel ek môre beter…
.
.
.
Om die kampvuur by Thaba Monaté
::
Bokant alle hange
is rus,
loerie se gesange
vaak gesus,
net soos die wind
wat loom sy lê in kriebos kry;
wag net, ook jy
sal gou rus vind!
—Verafrikanisering deur Dugeot van die Duitse digter Goethe se “Über allen Gipfeln”
.
Sonsondergang oor die Waterberge – Foto geneem deur Rudi Janse van Vuuren©

Dankbaarheid

Ferris Bueller het gesê “Life moves pretty fast. If you don’t stop and look around once in a while, you could miss it.”

Miskien is dit hoekom ek skilder, hoekom my verfkwasse of my kamera gedurig saam met my is. Die lewe is vol klein wonderlike dingetjies en niks is so gewoon dat dit nie ‘n glimmer van ‘awesome’ het nie. Ek staan in verwondering oor die klein dingetjies, die klein oomblikke van prag in ‘n grashalmpie, die son wat deur die venster skyn, ‘n spinnekoppie op my Madeliefies, ‘n warm beker koffie in my hande, die verandering van die seisoene en my Swaeltjies wat reg maak om te vertrek na ‘n warmer klimaat – wanneer ek skilder, beoefen ek eintlik dankbaarheid vir die klein algemene gebeurtenisse wat elke dag spesiaal maak. My verfborsels en my kamera laat my toe om die lewe deur nuwe oë bekyk, asof ek alles vir die eerste maal sien.

Stop jy ook so elke nou en dan om bietjie rond te kyk? Toe. Stop ‘n bietjie. Ons sal dit saam doen. Haal diep asem. Wees dankbaar vir hierdie oomblik van oorvloed. Voor jy dit weet, is hierdie oomblik verby. Vir ewig.

::

Bosveld gedagtes

Foto geneem by Thaba Monaté naby Bela-Bela gedurende ‘n besoek ‘n paar jaar gelede
Gedagtes van die bosveld, skone velde en natuurskoon wat die hart laat rustig verkeer. Drome van vlaktes en wild en vryheid. Van voëls en anderse bome. Dis waar my gedagtes deesdae is.
Ons bly al dekades op ons kleinhoewe in Tarlton en toe ons in die mid-70’s hierheen verhuis het, was ons die enigste inwoners vir myle. Maar stadig oor die jare het vooruitgang sy tol geneem en is ons nou deur mense omring aan alle kante. Al die inheemse bome is afgekap om plek te maak vir ‘n huis, die tarentale is nêrens meer te sien nie en die uile is skaarser as hoendertande.
Ons is geleë op die hoofpad tussen Krugersdorp en Magaliesburg op pad na Botswana en destyds was dit maar net ‘n smal, swak-geteerde teerpad met min verkeer. Maar dit is al 3 of 4 maal opgegradeer as gevolg van al hoe meer verkeer en dit klink deesdae soos Eloffstraat op ‘n Saterdagoggend en dreun enige natuurlike klanke heeltemal uit.
Nou hunker my hart na die verte van die bosveld, weg van mense, weg van die verkeer en weg van die beskawing.
Maar dalk is ek net vandag in ‘n slegte bui, dalk is ek net ondankbaar vir al die seëninge wat ek wel het, dalk is dit net Sondagmiddag hunkeringe – miskien voel ek môre beter…
Om die kampvuur by Thaba Monaté
::
Bokant alle hange
is rus,
loerie se gesange
vaak gesus,
net soos die wind
wat loom sy lê in kriebos kry;
wag net, ook jy
sal gou rus vind!
—Verafrikanisering deur Dugeot van die Duitse digter Goethe se “Über allen Gipfeln”
Sonsondergang oor die Waterberge – Foto geneem deur Rudi Janse van Vuuren©
::